کتاب Once Upon A Broken Heart – روزی روزگاری قلبی شکسته

Once Upon a Broken Heart؛ قصه‌ای که دلم نمی‌خواست زود تمام شود

من همیشه از فانتزی‌هایی خوشم می‌آید که بتوانم چند ساعتی از دنیای واقعی فاصله بگیرم و وارد جایی شوم که انگار همه‌چیزش از دل یک قصه بیرون آمده. باید بگم که سر کتاب های  Once Upon a Broken Heart و دو کتاب دیگرش، دقیقاً از همان کتاب‌هاست؛ با این تفاوت که این‌جا قرار نیست همه‌چیز به زیبایی و شیرینی افسانه‌ها پیش برود.

داستان با اوانجلین فاکس شروع می‌شود؛ دختری که هنوز به عشق و خوش‌پایان قصه‌ها ایمان دارد، حتی وقتی زندگی آن‌طور که انتظارش را داشته پیش نمی‌رود. او برای رسیدن به چیزی که می‌خواهد، سراغ جکس می‌رود؛ شاهزاده‌ی قلب‌ها، شخصیتی که از همان ابتدا نمی‌شود به‌سادگی فهمید واقعاً چه چیزی در سرش دارد.
و راستش، برای من یکی از جذابیت‌های این داستان همین فضای پر از تردید و راز است. اینکه نمی‌دانی باید به چه کسی اعتماد کنی، کدام اتفاق را جدی بگیری و پشت آن ظاهر افسانه‌ای چه چیزی پنهان شده است.

دنیای استفنی گاربر پر از جادو، قراردادهای عجیب، شخصیت‌های مرموز و اتفاقاتی است که قصه را از یک عاشقانه‌ی معمولی دور می‌کنند. البته چیزی که این دنیا را برای من دوست‌داشتنی‌تر می‌کند، فقط خود داستان نیست؛ حال‌وهوایی است که موقع خواندنش می‌گیری، انگار وارد قصه‌ای شده‌ای که هم می‌تواند قشنگ باشد و هم غافلگیرت کند. پس اگر عاشق فانتزی‌های عاشقانه‌ای هستی که در آن‌ها عشق همیشه ساده نیست، آدم‌ها همیشه قابل پیش‌بینی نیستند و قصه‌ها لزوماً مطابق انتظار تو پیش نمی‌روند، این سه‌گانه ارزش امتحان کردن دارد.

من این مجموعه را تا آخر دنبال کردم و با وجود اینکه گاهی توصیف‌های طولانی‌اش کمی از ریتم داستان کم می‌کرد، در نهایت از دنیایی که ساخته بود نهایت لذت را بردم.

از آن کتاب‌هایی است که دلت می‌خواهد بعد از بستن جلدش، کمی بیشتر در حال‌وهوایش بمانی.
شاید این‌جا هم مثل خیلی از قصه‌ها، همه‌چیز با یک آرزو شروع شود؛ اما سؤال این است که وقتی پای قلب و سرنوشت وسط باشد، واقعاً حاضری برای رسیدن به آرزویت چه بهایی بپردازی؟

بعضی قصه‌ها را فقط نمی‌خوانیم؛ برای مدتی در دنیایشان زندگی می‌کنیم!